Kilka dni temu Parlament Europejski wydał zgodę na wykorzystanie procedury wzmocnionej współpracy do stworzenia jednolitego sytemu ochrony patentowej. Tylko co to tak na prawdę oznacza?

Po pierwsze wykorzystanie “mechanizmu wzmocnionej współpracy” nie jest równoznaczne z pracami całej Wspólnoty nad nowym prawem. Chęć uczestniczenia w nich zgłosiło 25 państw, w tym Polska. Ale ostateczne postanowienia nie będą obowiązywać Hiszpanii i Włoch. Te dwa państwa nie wezmą udziału w tworzeniu spójnych zapisów ponieważ unijni politycy nie zgodzili się na tłumaczenie patentów na hiszpański i włoski. Komisja Europejska, by obniżyć koszty, zaproponowała trzy języki: angielski, niemiecki i francuski. A dla większości państw członkowskich, szczególnie dla przedsiębiorców, to właśnie cena patentów jest najważniejsza. Teraz, gdy patenty krajowe funkcjonują jednocześnie z europejskim, procedura rejestrowania wynalazków czy innowacyjnych rozwiązań w kilku urzędach może być nawet dziesięciokrotnie droższa i bardziej czasochłonna niż na przykład w Stanach Zjednoczonych.

Posłowie z 25. państw będą teraz pracować na łatwiejszymi i tańszymi rozwiązaniami, co może mieć ogromne znaczenie dla wynalazców a także dla małych i średnich przedsiębiorców. Nowe prawo powinno zapewnić wszystkim zainteresowanym równy dostęp do ochrony patentowej i ograniczyć nadużycia. Eurodeputowani uważają, że wspólna ochrona patentów poprawi również warunki rozwoju innowacyjności. O ile szybko dojdą do porozumienia, bo kwestii do omówienia jest sporo. Doświadczenie pokazuje niestety, że może być z tym problem. Pomysł stworzenie Europejskiego Patentu, uznawanego przez wszystkich członków Wspólnoty, powstał przecież ok. 30 lat temu.